ตั้งครรภ์ทรหด ตอน 3

จากอาการแพ้ท้องที่รุนแรง ในตอนที่ 1 และตอนที่ 2

ถ้าคุณผู้อ่านได้ติดตามจะทราบดีว่าดิฉัน มีอาการแพ้ท้องรุนแรงมาก  รุนแรงขนาดอาเจียนจนเป็นเลือด

ครั้งหนึ่งเคยอาเจียนจนเส้นเลือดในลูกตาแตก กำลังอาเจียนอยู่ แปลกใจว่าเสียงอะไรน่ะดังแป๊ะ ดังเหมือนมีใคร

ขว้างก้อนหินโดนหลังคาบ้านเราน่ะค่ะ  พอมาส่องกระจกเห็นสีแดงเต็มลูกตาขาวข้างขวาไปหมดเลย!!!

นี่มุ้ยชั้นได้ยินว่ามีหมอสูติ คนหนึ่งทีโรงพยาบาลวิชัยยุทธเชี่ยวชาญเรื่องคนแพ้น้องนะ “แกลองไปปรึกษาดูสิ เผื่อจะดีขึ้น” เพื่อนรักช่วยแนะนำ

ดิฉันตัดสินใจโทรไปนัดคุณหมอ…และไปพบคุณหมอในวันรุ่งขึ้นพร้อมกับสามี

ตอนนั้นอายุครรภ์ประมาณ 12 สัปดาห์  คุณหมอสั่งตรวจใหม่หมดทุกอย่าง

คงไม่มีปัญหาอะไรนะครับ…คงเป็นการแพ้ท้องมากกว่าปกตินิดหน่อยครับ

(ไม่หน่อยหรอกค่ะ ในใจคิดว่าคุณหมอคงมีจิตวิทยา  พูดให้กำลังใจเราแน่)

คุณหมอเปลี่ยนยาและจัดวิตามินให้…ดิฉันมีอาการดีขึ้นนิดหน่อย และก็ยังคงอาเจียนทุกวัน แต่รู้สึกว่าอาการเมาเหล้าน้อยลง

วิตามินที่คุณหมอให้มา ทานทีไรอาเจียนทุกที  ดิฉันเป็นคนท้องที่ ไม่ทานวิตามินเลย

แต่พยายามฝืนให้ตัวเองทานอาหารให้ได้  และที่ทานทุกวันคือ ไข่ต้ม กับปลาทูทอด

เพราะอย่างอื่นทานไม่ได้เลย มันเหม็นไปหมด  เหม็นกระทั่งสามี

4 เดือนแรกดิฉันนอนแยกห้องกับสามี เพราะเหม็นกลิ่นของเค้ามาก…

ทั้งๆ ที่เค้าอาบน้ำฉีดน้ำหอมฟุ้งแค่ไหน  ดิฉันไม่เคยได้กลิ่นน้ำหอมเลย  รู้แต่ว่าเหม็นอย่างเดียว

ตื่นนอนมาเจอหน้าเค้ารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก  ทั้งๆ ที่เค้าดูแลเราดีมาก….

ตอนนั้นรู้สึกสงสารเค้ามาก…เค้าอยากมากอดเราคุยกับเรา  แต่เราอุดจมูกเวลาคุยกับเค้า

คุณผู้อ่านคงรู้สึกว่า…อะไรมันจะขนาดนั้น !!!!

แต่มันขนาดนั้นจริงๆค่ะ…555

ช่วงปีใหม่ปีนั้น  เค้าพาดิฉันไปเที่ยวเขาใหญ่พร้อมกับเพื่อนๆ  พาไปทานอาหารอร่อยที่ลำตะคลอง

ร้านสวนเมืองพร ร้านสวยมากอยู่บนหน้าผา  อาหารอร่อย…

ขากลับดิฉันอาเจียนตั้งแต่โคราชจนถึงกรุงเทพฯ  สเต็กที่ทานไปเมื่อกลางวันออกมาผสมกับเลือด….

รู้สึกอยากตาย!!!!

ดิฉันเริ่มมีความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นคือ อยากตาย  แปลกไม๊คะ?

แต่ไม่กล้าบอกใคร  กลัวเค้าหาว่าเราเสียสติ  ดิฉันจึงตัดสินใจไปพบคุณหมอสูติที่ดูแลอยู่ในขณะนั้น

“เป็นเรื่องปกติครับคุณกมลมาลย์” คุณหมอให้กำลังใจอีกแล้ว

ดิฉันรู้เท่าทันตัวเองดี  ว่าตัวเองไม่ปกติ…ดิฉันจึงให้คุณหมอช่วยแนะนำจิตแพทย์ให้…

วันรุ่งขึ้นได้พบจิตแพทย์สมใจ…ครั้งแรกที่เจอคุณหมอ…ดิฉันเล่าอาการทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ฟังพร้อมกับร้องไห้ระบายความอัดอั้นตันใจ

“ไม่ต้องตกใจครับ มันเป็นอาการของคนที่แพ้ท้องขั้นรุนแรง” เกิดจากฮอร์โมนในร่างกายเปลี่ยนแปลงมากอย่างรวดเร็ว

หมอแนะนำให้คุณหากิจกรรมที่ผ่อนคลายนะครับ เช่น ออกกำลังกาย (ว่ายน้ำแบบคนท้อง) ,โยคะ คนท้อง  หรือนั่งสมาธิ

กลับมาที่บ้านจึงเล่าให้สามีฟัง…

พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปว่ายน้ำนะ…ว่ายน้ำยังไงคุณว่ายน้ำไม่เป็นไม่ใช่หรอ???

สามีดิฉันเค้าว่ายน้ำไม่เป็นค่ะ แต่ก่อนเค้าไม่ชอบสระน้ำเลย….

แต่วันนี้เค้าพาดิฉันค่อยๆ เดินออกกำลังกายในสระน้ำ…นี่ล่ะค่ะที่เค้าว่าความรักน่ะสร้างโลกได้จริง

สมัครเรียนโยคะ…

ดิฉันไปสมัครเรียนโยคะ กับอาจารย์สุนีย์ โรงเรียนสอนโยคะ หน้าม.หอการค้าไทย

อาจารย์ใจดีมาก…ใจเย็น ค่อยๆ สอน  “หายใจเข้า  กลั้น   หายใจออก” อาจารย์สอน  

แต่ดิฉันก็ไปเรียนได้ไม่กี่ครั้ง…ก็คลอดน้องซะก่อนแล้วค่ะ

ติดตามตั้งครรภ์ทรหดตอน 4 นะคะ วันนี้ง่วงนอนแล้วค่ะ อ้อ! ถ้าคุณแม่ที่กำลังมีอาการแพ้ท้องอยู่ และอยากจะหาเพื่อนคุยก็ Post หรือส่ง E-mail มาคุยกันได้ที่

kamonmui@gmail.com นะคะ  ยินดีให้คำแนะนำค่ะ

One Response to “ตั้งครรภ์ทรหด ตอน 3”

  1. คาลิบโซ่ Says:

    น้องสะใภ้ แพ้ท้องอย่างแรงค่ะ หมดเงินไปเยอะมาก เพราะเธอจะนอนโรงพยาบาลเอกชนอย่างเดียว
    เอาใจยากมาก จนตอนนี้คนรอบข้าง ประสาทกินแล้วค่ะ (นี่เรื่องจริงค่ะ) ดิชั้น บอกให้เค้า ผ่อนคลาย หานใจเข้าออก ทางปาก เบาๆ เหมือนในหนัง อย่าคิดว่าป่วย อย่าคิดว่าอยากอาเจียน..เค้าชอบล้วงคอ อาเจียนน่ะค่ะ ตั้งแต่เริ่มท้องแล้ว บอกว่า แน่นท้อง อยากอาเจียน เวลาไปลูบหลัง ก็ให้ลูบขึ้น….กลุ้มใจมากๆเลยค่ะ …คุณหมอบอกว่า อาจต้องให้ยาระงับประสาทอ่อนๆ…..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: