เลี้ยงลูกในตู้…ตอนที่3 “สอนให้เป็นแม่”

หลังจากที่พาลูกเข้ามารักษาต่อที่ ศูนย์อนุบาลเด็กคลอดก่อนกำหนด วชิรพยาบาลแล้ว

ซึ่งนับว่า ทีมงานที่นี่ สอนให้ดิฉันรู้ว่า…เป็นแม่น่ะมันง่าย แต่เป็นแม่ที่สมบูรณ์แบบน่ะ มันยากแค่ไหน…

ช่วงแรกของการเข้ารักษา  น้องอากิอาการค่อนข้างหนักมาก ทั้งน้ำหนักน้อย ทั้งแผลผ่าตัดและยังต้องคอยระวังอาการใกล้เคียงอื่นๆ

เด็กที่มีน้ำหนักตัวน้อย มักจะมีปัญหาในเรื่องการดูดกลืน  ช่วงที่อยู่ในตู้อากิต้องทานนมทางสายยาง…

ดิฉันจะคอยถามพยาบาลทุกวัน ว่าวันนี้ลูกน้ำหนักเท่าไหร่แล้ว

เพราะทราบมาว่าน้ำหนักตัว ควรจะเพิ่มโดยเฉลี่ยวันละประมาณ 30 กรัม

วันไหนที่ลูกน้ำหนักไม่เพิ่ม หรือเพิ่มน้อย…เป็นอันนั่งกังวลใจไปทั้งวัน

วันไหนที่น้ำหนักเพิ่มได้ดี…จะดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกก

ประมาณ 1 สัปดาห์  หลังจากนั้น…

ช่วงกลางวันจะมีนักเรียนพยาบาลมาฝึกภาคสนาม โดยมีอาจารย์พยาบาลคอยประกบอย่างใกล้ชิด

“คุณแม่เคยอุ้มน้องหรือยังคะ?” อาจารย์พยาบาลถาม

“ตั้งแต่ลูกเกิดมา ดิฉันยังไม่เคยอุ้มลูกเลยค่ะ” ดิฉันตอบ

“งั้นอาจารย์จะ ให้คุณแม่ลองอุ้มน้องดูนะคะ”

ตอนนั้นดิฉันดีใจมาก ที่จะได้อุ้มอากิครั้งแรก แต่ก็ยังคงกังวลอยู่ลึกๆ ว่าจะทำให้เค้าเจ็บหรือเปล่า เพราะเค้ายังตัวเล็กอยู่

อาจารย์ค่อยๆ อุ้มน้องอากิออกมาจากตู้ และส่งให้ดิฉันที่นั่งอยู่ใกล้ๆ พร้อมกับสอนวิธีการอุ้มลูกอย่างถูกต้อง

ดิฉันดีใจมาก รู้สึกตื้นตันจนน้ำตาไหล…

“ลูกแม่…  เรา 2 คน เคยได้แต่สัมผัสกันผ่านอากาศ  วันนี้ลูกอยู่ในอ้อมกอดของแม่แล้วจริงๆ  แม่อยากกอดอากิไว้อย่างนี้ตลอดเวลาเลย”

ทุกๆ วัน ดิฉันจะขอให้อาจารย์ ช่วยพาอากิออกมาจากตู้ ให้เค้าได้อยู่ในอ้อมกอดของแม่ทุกวัน…แม่มีความสุขจังครับลูก

หลังจากนั้นประมาณ 2 สัปดาห์ อาจารย์ลองให้อากิดูดนมดิฉัน แต่น่าเสียดายมาก

ดิฉันไม่มีนมให้อากิเลย คงเป็นเพราะร่างกายอ่อนแอมาก ตั้งแต่อากิเกิดมาได้ทานนมดิฉันยังไม่ถึง 10 ออนเลยค่ะ

หลังจากนั้นอาจารย์ ก็สอนวิธีอาบน้ำให้อากิ ตอนแรกๆ รู้สึกตื่นเต้นมากกลัวจะทำพลาด!!!

พออาบน้ำเสร็จก็ ค่อยๆ นวดให้เค้าด้วย baby oil “”อากินอนหลับตาพริ้ม สบาย””

นึกสงสารเด็กบางคนที่นั่น ที่ไม่มีคุณแม่คอยดูแลอย่างใกล้ชิด เด็กเหล่านั้น ต้องรอนางพยาบาล

มาอาบน้ำให้ ทีละคนๆ  นางพยาบาลต้องค่อยๆ อาบให้  เนื่องจากมีเด็กๆ เยอะมาก

แต่สำหรับอากิ…มีแม่มุ้ยมาอาบน้ำให้ทุกวันเลย+++++++++

นอกจากนั้นยังสอนวิธีการให้นม วิธีการเคาะปอด และการดูแลลูกโดยทั่วไป ที่คุณแม่มือใหม่ควรจะต้องเรียนรู้ อย่างถูกต้อง

(นึกขอบคุณอาจารย์ท่านนั้น ดิฉันขอโทษจริง ๆ ที่จำชื่ออาจารย์ไม่ได้ค่ะ)

เฝ้าเกาะตู้ อยู่ข้างๆ อากิ…และบอกเค้าทุกวัน…

“”อากิครับ ลูกแม่ต้องเติบโตอย่างสมบูรณ์แข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดนะลูก””

“”อากิครับ…ลูกต้องหายเร็วๆ นะครับ”””

“”อากิต้องเข้มแข็ง ลูกต้องสู้กับมันนะลูก…แม่กำลังรอวันที่อากิกลับบ้านนะครับ””

“”ลูกคือสิ่งมหัศจรรย์และสำคัญที่สุดในชีวิตแม่ นะครับ””

บางวันท้อมากๆ ทนไม่ไหว เกาะตู้ลูกร้องไห้ก็มี

“”อากิให้ใจแม่หน่อย…แม่เหนื่อยแม่ท้อจังเลย”” และอากิก็ให้ใจดิฉันกลับมาทุกครั้ง ด้วยแววตาที่มีประกายสดใส

(***ใจ  เป็นศัพท์ของเราแม่ลูก หมายถึงกำลังใจค่ะ)

ร้องเพลง…ข้างตู้

ทุกๆ เพลงที่ดิฉันร้องได้  ดิฉันร้องให้อากิฟังหมดทุกเพลง 

จะร้องเพลงให้อากิฟังทุกวัน…อยากให้เค้ารู้ว่า 

แม่ร้องเพลง ให้กำลังใจเค้าอยู่ อยากให้เค้ารู้สึกแจ่มใสจากเสียงเพลงของแม่

เล่านิทาน…ข้างตู้

ดิฉันจะมีหนังสือนิทานดีๆ  ติดมือไปเล่าให้อากิฟังทุกวัน

ทำเสียงเป็นตัวละครในนิทาน  ทำเสียงสูง เสียงต่ำ ทำเสียงสัตว์ตัวนั้น ตัวนี้ 

ดิฉันไปดูแลอากิทุกวันตั้งแต่เช้าจรดค่ำ….

เพราะกลัวเค้าจะรู้สึกหว้าเหว่ที่ต้องอยู่ในตู้คนเดียว…กลัวเค้าเหงา

อยากให้เค้ารู้ว่า…เค้าไม่ได้อยู่คนเดียว เค้ามีแม่ที่คอยอยู่ข้างๆ ให้กำลังใจอากิเสมอ….

สวดมนต์ให้อากิฟัง…

ดิฉันจะสวดมนต์และนำอากิแผ่เมตตา ทุกวันก่อนที่จะกลับบ้าน

คิดเพียงว่า…ขอบารมีคุณพระศรีรัตนไตรและสิ่งศักดิ์ ช่วยคุ้มครองให้อากิปลอดภัย แข็งแรงและกลับบ้านเร็วๆ

“คำอธิฐาน ของแม่สัมฤทธิ์ผลแล้วครับ”

วันนี้อากิของแม่เติบโตอย่างสมบูรณ์และแข็งแรง มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ตามที่แม่ขอจริงๆ

“”ลูกรัก””  แม่รู้สึกปิติอยู่ในใจทุกครั้งที่นึกถึงแววตาและรอยยิ้มของอากิครับ “”แม่รักลูกครับ””

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: