แม่อยากฟัง (ตอน 2) “ฝึกนับเลขกับไทวิจิตร”

by

นึ่ ซอง ซาม….

ตอนนี้เจ้าอากิของแม่ เริ่มออกเสียงนับเลข นึ่ ซอง ซามแล้ว

แม่แอบยิ้มดีใจเหมือนเคย  ที่ทุกๆ ครั้ง เห็นลูกอากิ มีการพัฒนาและเติบโตขึ้น

ทำเอาแม่แอบลุ้นอยู่หลายเดือน  ว่านู๋จะไม่ยอมพูด 

แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ค่อยพูดกับแม่ซักเท่าไหร่  แต่แม่ก็อุ่นใจขึ้นว่าลูกไม่ได้มีปัญหาเรื่องการพูด

แม่นับ: หนึ่ง

อากินับ: ซอง

แม่นับ: สอง

อากินับ: ซาม

….. อากินับ : ซิบบ

ถึงแม้ว่าอากิ จะนับออกเสียงแบบเพื่อนบ้านไทยเรา แต่แม่ก็แอบดีใจจนทนไม่ไหว

เลยต้องมาบอกเล่าให้กับเพื่อนๆ ในวันนี้

เกือบหลายเดือนที่ผ่านมา ความทุ่มเท ในการอ่านหนังสือ เล่านิทาน ร้องเล่นเต้นระบำกันกับอากิ

รวมถึงการนำเทคนิค Floor Time ที่คุณหมอแนะนำมาใช้ 

ถึงวันนี้จะยังไม่ได้ผล 100 % แต่ก็ทำให้แม่รู้แล้วว่า “ถ้าลูกแม่พูดได้เมื่อไหร่ ลูกจะไม่หยุดพูดแน่ๆ ”

 

คุณแม่ท่านอื่นๆ ลองนำเทคนี้ไปใช้ก็ได้นะคะ เป็นเทคนิคที่ทำให้เด็กๆ เรียนรู้กับสิ่งรอบตัวมากขึ้น

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าอากิอยากทานขนม เค้าจะไม่ยอมพูดว่าทาน จะเอานิ้วมือชี้ไปที่ของและร้องอึ่ๆๆ

คุณแม่ : ลูกจะเอาอะไรครับ

อากิ : เอามือชี้ไปที่ขนม และร้องอึๆๆ (ไม่ยอมพูด)

คุณแม่ : หยิบขนม และถามว่า เอานี่ใช่ไม๊ครับ?

อากิ : พยักหน้า และร้องอึๆๆ

คุณแม่ : เอาขนมนี่นะ?

อากิ : พยักหน้า และร้องอึๆๆ

คุณแม่ : ไหนบอกแม่ซิ ว่าเอาครับ?

อากิ : อาว อ๊าบ

คุณแม่ : ให้ขนม

เทคนิคนี้ดิฉันได้จากการฝึกที่โรงพยาบาลประมาณ 2-3 ครั้ง และอ่านหนังสือประกอบ ก็พอจะจับประเด็นได้ว่า

พยายามกระตุ้นพฤติกรรมให้ลูกสนใจกับสิ่งรอบตัวมากขึ้นกว่าเดิม จะเห็นได้ว่าการถามย้อนซักสองถึงสามครั้ง

ก็จะกระตุ้นให้เค้าพยายามพูดออกมาได้ค่ะ

 

แม่มุ้ยจะสู้ต่อไปกับพยางค์ที่สาม ที่สี่  และพยางค์ต่อๆ ไปของลูกนะครับ  “แม่รักลูกครับ”

 

แม่มุ้ย

3 Responses to “แม่อยากฟัง (ตอน 2) “ฝึกนับเลขกับไทวิจิตร””

  1. khanom Says:

    น้องจ๋าก็พูดช้าเหมือนกัน แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้ว ตอนนี้ชอบพูดไม่เอาๆ เวลาจะงอแงจะเอาอะไรก็จะพูด เอาๆๆ ใครมาจับมาอุ้มจะร้องเรียกแม่ แม่จ๋าาาาาาาาาาาาาาาาาแล้วก็ร้องไห้ใหญ่เลย – -*

    สู้ๆนะคะ

  2. Natthanart Says:

    น้องเมโมก็พูดช้าเหมือนกันครับ
    ตอนเมโมสองขวบ ยังไม่ยอมเรียก พ่อ แม่เลย
    เมโมพูดได้แต่คำว่า ปลา กับ ซีบร้า เท่านั้นเอง
    คุณแม่กลัวว่า ลูกจะผิดปกติกว่าเด็กอื่น ๆ เลยพาไปหาคุณหมอ
    คุณหมอตตรวจดูเรื่องการได้ยิน ก็ปกติ
    เรื่องพัฒนาการอื่น ๆ ก็ปกติ คุณพยาบาลบอกว่า พัฒนาการบางเรื่องดีกว่าเด็กสองขวบทั่วไปด้วยซ้ำไป แต่มีปัญหาเรื่องไม่ยอมพูดเรื่องเดียว
    คุณหมอบอกว่า อาจเป็นเพราะคุณแม่เองก็มีประวัติพูดช้า และคุณแม่เลี้ยงลูกคนเดียว คนในบ้านมีไม่กี่คน แถมคุณแม่ก็ยังสอนทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ทำให้ลูกสับสน ลูกก็เลยยังไม่อยากพูด ยังอยากเก็บข้อมูลในหัวสมองอยู่ อีกทั้งคุณแม่ยังรู้ใจลูกมากเกินเหตุ ลูกอยากได้อะไร ก็รู้ใจ ทำให้เค้าโดยไม่ต้องร้องขอให้เหนื่อย
    คุณหมอแนะนำคุณแม่หลาย ๆ อย่าง คุณแม่ก็พยายามปฏิบัติตาม
    คุณแม่พยายามไม่รู้ใจลูกให้มากนัก พยายามตอบสนองเค้าให้ช้าลง ให้เค้าพยายามขอก่อนอยากได้อะไร เค้าจะได้พยายามพูดให้มากขึ้น
    และที่สำคัญคุณแม่ก็ตัดใจส่งน้องเมโมไปเรียนที่โครงการเตาะแตะ ที่พิพิธภัณฑ์เด็ก
    เพื่อให้เมโมได้มีเพื่อนมากขึ้น
    ตอนนี้เมโมเรียนเตาะแตะ มา 2 เดือนแล้วครับ เมโมเก่งขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ร้องไห้เวลาจากแม่ และก็เริ่มพูดเก่งขึ้นเรื่อย ๆ ร้องเพลงตามคุณครูได้
    เมโมพูดได้ทีละหลาย ๆ คำ มากกว่าที่จะพูดเป็นคำ ๆ
    เช่นเมโมจะพูดว่า “กินกี้กัน” (กินสุกี้กัน) ไม่ได้,
    ตอนนี้คุณแม่ดีใจมากเลยค่ะ แม้ว่า น้องเมโมจะไม่ยอมเรียก “แม่” สักทีก็ตาม
    แต่แม่ก็จะรอฟังคำนั้นจากลูกชายสุดที่รักค่ะ

    เป็นกำลังใจให้คุณแม่ทุกคนนะคะ

    แม่น้องเมโม

  3. ป๊ะป๊า Says:

    เอ๊า!! ป๊ะป๊าช่วยลุ้นอีกแรง เยสสส..โนโน..โอเคครับ อากิ
    รักลูกครับ 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: